Yolda Olmak Hayatı Öğrenmektir!

Gamzenur Yiğit İskenderun Teknik Üniversitesi Havacılık ve Uzay Mühendisliği 4. sınıf öğrencisi.

Mesleki eğitiminin yanı sıra doğayı gezmeyi seven bir öğrenci “Bazen bir yolculuk bir kitap kadar eğitici olabilir derken” katıldığı ya da koordine ettiği gezilerdeki heyecanı ve düşüncelerini www.ekogundem.org okurlarımızla paylaştı.

Gamzenur Yiğit’in kaleminden ve yüreğinden yazıya dökülenler:

Bazen bir yolculuk, bir kitap kadar öğretici olabilir.

Yeni bir yere gitmek, sadece coğrafya değiştirmek değildir; bazen kendi içimizde uzun bir yürüyüşe çıkmaktır.

Ben Gamzenur Yiğit. İskenderun Teknik Üniversitesi Havacılık ve Uzay Mühendisliği 4. sınıf öğrencisiyim. Kendimi “minik bir gezgin” olarak tanımlıyorum çünkü gittiğim her yer bana kendimle ilgili yeni bir şey öğretiyor. Üniversiteye başladığım günden bu yana gezmek, geziler düzenlemek ve bu deneyimleri paylaşmak hayatımın merkezinde. Bu yolculuklar bana sadece yeni şehirler değil, yeni bakış açıları da kazandırdı.

Geziler, özellikle de öğrencilik yıllarında, insana sabrı, paylaşmayı ve liderliği öğretiyor. Bir grubun başında olmak, bazen planların değişmesine, beklenmedik sorunların çıkmasına rağmen sakin kalabilmeyi gerektiriyor. Gecikenleri beklemek, yorgunlukla bile gülümsemeyi sürdürmek, küçük aksilikleri büyük anılara dönüştürebilmek… Bunların her biri bana hayatın da aslında bir yolculuk olduğunu hatırlattı.

En son gezim Hatay’ın Samandağ ilçesindeydi. Küçük bir grupla çıktığımız bu yolculukta rüzgârın sesi, dalgaların kokusu ve doğanın sadeliği bize büyük şehirlerin karmaşasında unuttuğumuz dinginliği hatırlattı. Bazen bir manzaraya sessizce bakmak, uzun bir sohbetten daha çok şey anlatabiliyor insana. O gün fark ettim ki, yolda olmak aslında kendine yaklaşmanın en güzel hâli.

Gezmeyi ne kadar çok seviyorsam, bu duyguyu paylaşmayı da o kadar istiyorum. Üniversitede diğer öğrencilerin de doğayı, yeni yerleri, farklı kültürleri tanımasını önemsiyorum. Çünkü gezi, sadece bir keyif değil; aynı zamanda bir farkındalık yolculuğu. Yeni bir yer görürken aynı zamanda insanı, emeği, çevreyi, hayatı görüyorsun. Bu yüzden elimden geldiğince okulda bu bilinci yaymaya, “gezmenin öğretici yönünü” anlatmaya çalışıyorum.

Zaman zaman yalnız çıktığım gezilerim de oluyor. Başta ürkütücü gelen bu deneyimler, bir süre sonra en huzurlu anlarıma dönüştü. Yalnızken insan, kiminle konuşacağını değil, kendisine ne anlatacağını düşünüyor. Rota, durak, mola… hepsi sana kalıyor. Kimseye yetişmek zorunda olmadan, sadece rüzgârın yönüne göre hareket etmek inanılmaz bir özgürlük.

Yalnız çıktığım yolculuklarda fark ettim ki, insanın en iyi yol arkadaşı aslında kendisi.

Üniversitede bir dönem Sosyal Sorumluluk Topluluğu Başkanlığı görevini yürüttüm. Bu görev, bana gezilerin sadece keşfetmekle değil, fayda yaratmakla da anlam kazandığını öğretti. Gittiğimiz yerlerde çevre temizliği yapmak, çocuklarla oyunlar oynamak, insanlara küçük de olsa dokunmak… bunların her biri yolculuğu daha anlamlı kılıyor. Çünkü bazen en güzel hatıra, geride bıraktığın temiz bir sahil ya da yüzünde tebessüm olan bir çocuktur.

Gezilerim boyunca anladım ki, yol sadece bir yerden bir yere gitmek için değildir. Yol, insanın kendini tanıma alanıdır. Her adımda bir şey öğrenirsin; sabretmeyi, dinlemeyi, paylaşmayı, yönünü kaybetmeden ilerlemeyi…

Ve bazen gerçekten kaybolmadan yönünü bulamazsın.

Bugün geriye dönüp baktığımda, gittiğim yerlerden çok, yolda öğrendiklerim aklımda kalıyor. Her gezi bir defter sayfası gibi; kiminde güneşin sıcaklığı var, kiminde yorgun ama mutlu yüzler… Ama hepsinde bir ortak nokta var: Yolda olmak, hayatta olmak demek.

Belki de hepimiz, aslında aynı rotadayız. Farklı yönlere gitsek de varmaya çalıştığımız yer aynı: kendimizin en iyi hâli. Ve ben biliyorum ki, hangi yola çıkarsam çıkayım, her adımda biraz daha “ben” oluyorum.

Gamzenur Yiğit

İskenderun Teknik Üniversitesi Havacılık ve Uzay Mühendisliği 4. sınıf öğrencisi