Üç semavi dinin, farklı kültürlerin gönül elçilerinden oluşan Antakya Medeniyetler Korosu, 2007’dan bu yana yurt içi ve dışında verdiği konserlerde 1 milyonu aşkın kişiye “birlik ve beraberlik içinde kardeşçe yaşanabileceği” mesajını ulaştırdı.

Antakya’da 2007’de kurulan, imam, papaz, haham, doktor, öğretmen ve emeklilerin de aralarında bulunduğu farklı din, meslek ve kesimlerden kişileri barındıran koro, dünyaya barış mesajı veriyor.

“İster Müslüman ister Hristiyan isterse Yahudi olsun herkesin tek bir Allah’ın kulu olduğunu” insanlığa tekrar hatırlatmayı hedeflediklerini belirten Özfırat, 2012’de Nobel Barış Ödülü’ne aday gösterildiklerini belirtti.

“Bizim için insanların farklı din ve dillerde olmasının önemi yok. ‘Biz bir arada kardeşiz’ demek için bu koroyu kurduk. Bu kardeşliğimizi de söylediğimiz parçalarla dünyaya haykırıyoruz. Koroda hiç kimse bir başkasının dilini konuşmuyor. Tek ve ortak bir dil kullanıyoruz, o da barış, birlik ve beraberlik dili. Bir Müslüman Hristiyan ilahisini, bir Yahudi de Hristiyan veya Müslüman ilahisini, kasidesini, türküsünü okuyabiliyor ve bundan zevk alıyor. Çünkü insanların nereden geldiği değil, nereye gittiği önemli. Papaz kiliseye gidiyor, tek bir Allah’a dua ediyor, camiye giden imam da havraya giden haham da aynı şekilde. Kimse kimseyi ötekileştirmez, ayrıştırmazsa birlik ve huzur içinde yaşanabilir. Bunu göstermeye çalışıyoruz.”

Türkiye’nin yanı sıra yurt dışında konserlerin veren Koronun hedefi, dünyayı dolaşarak 7 milyar insana barış ve kardeşliği anlatmak olduğunu söyleyen Özfırat, “ABD, Belçika, Fransa, Almanya Yunanistan, İsveç, İsviçre, Hollanda’nın da aralarında bulunduğu 14 ülkeye gittiklerini bildiren Özfırat, “BM Genel Kurulunda, BM Güvenlik Konseyinde, Amerikan kongresinde, Avrupa Parlamentosunda konserler verdik. Gittiğimiz ülkelerde Türkçe, Arapça, Ermenice, Süryanice parçalar seslendirdiğimiz gibi o ülkenin diliyle de eserler okuyoruz. Bu da insanları heyecanlandırıyor ve daha çok etkiliyor. ‘Farklılıklarımız güzelliklerimizdir’ felsefesini tekrar hatırlatmak istiyoruz.” ifadelerini kullandı.

Medeniyetler Korosu tarihçesi?

2007 yılında kurulan ve 2008 yılında dernekleşen Antakya Medeniyetler Korosu İnsanlığı doğruya ve güzelliğe çekip medeniyetler arasında köprü oluşturarak evrensel bir dil olan müzikle bir arada tutmayı ilke edinen Medeniyetler Korosu, Hatay’ın tanıtımına katkı sağlamak ve medeniyetler arasında bir köprü oluşturmak amacıyla üç semavi dine mensup kişilerden oluşan, Antakya Medeniyetler Korosu, seslendirdiği ezgilerle kulağa verdiği mesajlarla da kalbe hitap ediyor.

Müziğin dolaysız anlatım olanakları yardımıyla insana insan sevgisi aşılamak ve ötekileştirmenin karşısında gösterilecek duruşa katkı sağlamayı prensip edinen koro, toplumsal barış ve kardeşlik mesajını birbirinden güzel ezgilerle dünyanın tüm coğrafyalarına taşımak isteğinin heyecanını duymaktadır.

Kökü bizim topraklarımızda olan değerleri, birbirinden güzel ezgileri tüm yalınlığıyla sunan koro, okudukları farklı kültürlere ait ilahiler, halk şarkıları ve türkülerle Türkiye medeniyetini yansıtan bir ayna görevi görüyor. Etnik önyargıların aşılmasında büyük gücü ve rolü olan müziği en iyi şekilde kullanarak, insanların önce kalbine dokunan, hissettiren koro kurulduğu günden bugüne büyük bir tutkuyla yoluna devam etti.
Üç semavi dinin kültürüne ait hisleri, duygusal hayatın güçlü bir aracı olan müzikle ifade etmede etkili olan Medeniyetler Korosu insanlar arasında “ben” değil “biz” duygusunun hâkim olmasına da etkili oluyor. Yılmaz Özfırat’ın şefliğini yaptığı ve Alevi, Sünni, Ermeni, Ortadoks, Katolik ve Musevilerden oluşan 6 mezhebin üyelerinin yer aldığı 120 kişilik koro “Yaradılanı sev, Yaradandan ötürü” felsefesini benimsemektedir.

Yrd. Doç. Dr. Necmettin Çalışkan’ın yazısı şöyle:

“Bir bayramı daha idrak ediyoruz. Moğol istilasından bu yana tarih boyunca vaki olmadığı kadar çok kan, gözyaşı, acı, katliam, vahşet, şiddet, zulüm ve baskıya maruz İslam âlemi. Dünya tarihi Müslümanlar açısından belki de hiç bu kadar acı ve felaketlerle dolu olmamıştı.

Doğudan batıya dünyanın neredeyse yarıya yakın ülkesinde, gözyaşları dinmiyor.  Kimisinde gerçek düşmanlar, kimisinde yerli işbirlikçileri tarafından zulmediliyor. Kimisinde de kardeş kavgası…  Bangladeş’te idam, Mısır’da idam, Filistin’de abluka, Yemen’de bomba, Irak’ta tekbirli boğazlama, Afganistan’da intihar eylemleri, Nijer’da açlık, Doğu Türkistan’da vahşet, Myanmar’da soykırım.

İnsanlar niye savaşır ki? Yeryüzü kime yetmez ki? Savaşlar kime karşı niye yapılıyor ki? Gerçek düşmanlar bir yana, yerli işbirlikçiler ne isterler ki insanlardan; ya kardeş kavgaları…  Gerekçesini kimsenin bilmediği, bir hiç uğruna başlayan anlamsız savaş, savaşlar… Ne zaman nihayete ereceği… Hangi amaç uğruna, hangi grup veya devletin çıkarına olduğu bilinmeyen, anlamsız katliam, çarpışma, çatışmalar… Bittiğinde kimin kazanacağı meçhul savaşlar…  Kardeşin kardeşi tekbirlerle katlettiği savaşlar… Dünya tarihi Müslümanlar açısından belki de hiç bu kadar acı ve felaketlerle dolu olmamıştı. Yeryüzünün kan gölüne döndüğü buruk bayram…

KİME BAYRAM, KİME HİCRAN!

Bu bayramda kimileri sevinç ve heyecan içinde yaşayacağı coşkuyu sabırsızlıkla bekliyordu… Uzaklardan kimler gelmeyecekti ki! Yıllardır görmediği, uzaktaki akrabasına kavuşacaktı. Gurbet hasreti, sıla özlemi bir nebze de olsa dinecekti. Çok zamandır biriken laflar paylaşılacak, kaç bayramdır tatilini denk getiremediği kim bilir hangi yakınıyla birlikte olacak, hoşça vakitler geçirecekti… Bir akşam buluşup ceviz ağacının altında semaver çayıyla oturup muhabbet etme sözü aylar öncesinden herkesin kafasında yazılıydı. Memlekete gideceğinden çok, kavuşup buluşacakları gözünde tütüyordu. Çocuklar temiz, yeni, cicili biçili elbiselerini giyecek, büyüklerinin elini öpecek harçlık alacaktı. Kimileri de hüzün içinde… Yaklaşan bayram ancak acıların tazelenmesi anlamına geliyordu. Bayram maalesef herkese aynı coşkuyu yaşatmayacaktı.

Kaybettiklerinin acısı bir yana, doğup büyüdüğü vatanından uzak, acılar içinde bayram yaşayacak olanlar vardı.  Bayram birileri için adeta matem günü olacaktı. Gözyaşlarının kat be kat artacağı…   Kimlere mi? Bu tanıma uyan yeryüzünde pek çok insan olsa da, bizimkilerden; Suriyeli mültecilerden… Herkes “devlet onlara bakıyor” sanıyor. Evet, kampta kalanlara yemek ve sağlık hizmeti veriliyor verilmesine de…  İnsan sadece yemek ve sağlık mı ister?  Ya hayatlarını kamp dışında yaşamlarını kör topal, kıt kanat sürdürenler?Bin kilometrelik Suriye sınırımız boyunca il, ilçe, kasaba fark etmez her yerde varlar.

Köylerde yaşayanlar, bereket toprak ananın merhametiyle geçimlerini sağlayabilmekte. Fazla giderleri de olmadığından, güneşin doğması mutluluk olarak yetiyor. Ya şehirlerde yaşamlarını sürdürenler.  Nerede mi? Sokaklarda, parklarda, cami avlularında ve bulabildikleri sığınabildikleri her yerde.

Parklarda, başlarında içlerinden bir bekçi ile uyuyan, birbirlerine sarılıp ısınmaya çalışan Arap kadınlarını gördünüz mü? Peki ya kadınlar uyurken kimse dokunmasın diye başlarında korku dolu gözlerle, endişeli bakışlarla başlarında nöbet tutan erkekleri düşündünüz mü? Kadınlar rahatsız olmasın diye sırtını dönüp oturan, ya da caddede volta atan gençleri…

Kiraladıkları evlerde balık istifi birlikte yaşayan onlarca insanı, barakalarda “dönüşümlü” uyuyan kimsesizleri… Nicedir gergin olan sokaklarda ani bir saldırı veya provokasyon korkusunu ensesinde hisseden bu insanlar sizce bayram yapacaklar mı? Sırf bu insanları gözden düşürme “itibarsızlaştırma” amaçlı yayılmaya çalışılan sözlere kanmayın.

Ülkemizde beş milyona yakın oldukları tahmin edilen bu insanlardan, binde biri değil; belki yüz binde biri yanlış işlere bulaşmıştır ki bu da biyolojik bir varlık olarak insanın olduğu yerde çok normaldir. Bu onurlu, asil insanlar iş istemeye geldikleri kapıda “İş veremeyiz ama şu yardımımız olsun” dendiğinde yüzlerini yere eğip “dilenci değilim” demekteler. “Kim bunları bu hale düşürdüyse Allah belasını versin” deme kolaycılığı yaraya merhem olmuyor. Bu bayramda ne olur doğuda, batıda ülkemizin her bir yerindeki Suriyelilerle bayramlaşmaya gidelim, kampları ziyaret edelim.

Öyle siyasilerin yaptığı gibi, kameralar eşliğinde poz vermek için değil; kardeş olduğunu hissettirmek için! Onlara sıcak bir tebessüm edelim, küçük bir yardımınız kendi elinizle ulaşsın.”

İskenderun Gazeteciler Cemiyeti’ne yaptığı ziyarette Hatay’ile ilgili kültür ve turizm atılımları hakkında gazetecileri bilgilendirdi. Hatay ile ilgili yayınlanan ek ile ilgili gazetecileri bilgilendiren Hüseyin Yayman, Ekogündem Gazetesi İmtiyaz Sahibi ve Yazı İşleri Müdürü Serpil Korkmaz ile günün anısına fotoğraf çektirdi.

Hatay’ın tanıtımına önem verdiklerini anlatan Kültür ve Turizm Bakan Yardımcısı  “Hatay’a dair anlatılabilecek sayısız efsane ve hikâye var. Ama benim de doğup büyüdüğüm Bu Toprakları anlatmaya başlamak için belki de en doğru kelime hoşgörüdür. Söz konusu Hatay olduğunda empati gelişi güzel seçilmiş bir sözcük olmaz. Çünkü Hatay, 21 yüzyılda bile barışa kardeşliğe aç bir dünyaya binlerce yıldır eşine az rastlanır bir hoşgörü dersi vermekte. Hatay’da binlerce yıldır Türkü Arabı, Kürdü, Müslüman, Hristiyan, Yahudi’si barış içinde yaşıyor. Hatay Birlik ve kardeşlik içinde bir arada yaşama kararlılığına sahip. Bunu Hatay’ın her sokağında, her insanında hissedersiniz. Hatay hikâyesi olan bir şehirdir.”dedi.

Hatay’ın barış iklimi kadar Barış iklimi kadar cazip olan diğer yönü de tarihsel ve kültürel zenginliklerine işaret eden Bakan Yardımcısı Yayman, Travel dergisinin “Mozaik Diyarı Hatay” adlı ekinde Hatay’ı şöyle anlattı:

“Antakya’da ilk yerleşim tarihi M.Ö. 8000’e kadar uzanıyor Hatay aynı zamanda bir Efsaneler Diyarıdır. Bu olağanüstü bir tarihsel ve kültürel miras demek şüphesizdir şehri Büyük İskender’in ölümünden sonra Seleukos kuruyor. Daha sonra pek çok medeniyet gelip geçiyor bu topraklardan; Parslar Sasaniler Bizanslılar Abbasiler Tolunoğulları Akşitler, Hamdanoğulları, Selçuklular, Haçlılar, Memluklular, Osmanlılar… Hatay 638 yılında Ebu Ubeyde Bin Cerrah tarafından fethedilerek İslamiyet ile tanışıyor. Bu bakımdan şehir Türk-İslam tarihi açısından da çok önemli örneklerle doludur. Daha sonra Selçuklu, Memluklu, Yavuz’un fetihleri ile de Türk medeniyeti ile tanışıyor Hatay…

1937 de bağımsız Hatay Devleti kuruluyor. 1939’da Hatay nihayetinde Türkiye Cumhuriyeti’ne bağlanıyor. Bunca yılın izleri Hatay’da en çarpıcı haliyle karşımıza çıkıyor. Dünyanın ilk mağara Kilisesi olan Saint Piyer Kilisesi UNESCO’nun Dünya Miras Geçici Listesi’nde yer alan ve Hatay’ın bir inanç ve hoşgörü merkezi olmasına katkı sağlayan bir ibadethane Sen t. Simone Manastırı da öyle.  Anadolu’nun ilk Camisi Habib-i Neccar Camii de burada şehrin merkezinde 1700’lerden bu yana Musevi Vatandaşlarımızın kullandığı bir havra da yer alıyor. Ayrıca Ortodoks Katolik ve Protestan Kiliseleri bulunuyor. Dünyanın en büyük ikinci mozaik sergileme alanına sahip Arkeoloji Müzesi de, İstanbul’dan sonra zamanın en uzun surlarına sahip Antakya Kalesi’de yine Hatay’da.

Tarih boyunca çeşitli medeniyetlere ev sahipliği yapmış Amanos Dağları’nın kucağındaki bu kadim şehirle tanışmaktan fazlasıyla memnun kalacağınızı düşünüyorum. Şimdi size doğup büyüdüğüm, yollarında yürüdüğüm derelerinde yüzdüğüm, hayallerimin şehriye Hatay’ımızın güzellikleriyle baş başa bırakıyorum…”

“Akdeniz’deki yükselen yıldız Hatay”

Hatay turizmi ile ilgili değerlendirme yapan Hatay Valisi Erdal Ata, Hatay’ı “Akdeniz’deki yükselen yıldız Hatay” olarak tanımladı.

Travel dergisinin “Mozaik Diyarı Hatay” adlı ekinde Hatay Valisi Erdal Ata, şu görüşleri kamuoyu ile paylaştı:

“Hatay Türkiye’nin Ortadoğu’ya Ortadoğu’nun da Akdeniz’den dünyaya açılan kapısı.  Binlerce yıllık tarihiyle medeniyetlere ev sahipliği yapmış yeşilin ve mavinin eşsiz kenti bir tarafta Amanos Dağları ve yaylaları diğer tarafta başta Amik Ovası olmak üzere verimli ovaları ile bir doğa cenneti. Zeytini, pamuğu, narenciyesi ile tarımın; Demir Çelik üretimi ile sanayinin; kültürel mirasıyla ve daha birçok değerleriyle de turizmin Akdeniz’deki yükselen yıldızı.

Barışın sevginin hoşgörünün merkezi medeniyetlerin buluştuğu, Anadolu’daki ilk caminin ve dünyadaki ilk mağara Kilisesi’nin de ev sahibi M.Ö. 11 bin yıllarına kadar dayanan binlerce yıllık geçmişine ve onlarca uygarlığa ev sahipliği sonucunda ortaya çıkan muhteşem zengin kültürel miras, termal kaynaklarının bolluğu, doğa sporları imkanı kongre ve eko turizmine uygun coğrafyası ile ülkemizin önemli bir turizm noktası.

HeM İslam alemi için hem de Hristiyan dünyası için önemli olan Anadolu’daki ilk cami olma özelliğini taşıyan Habib-i Neccar Camisi, dünyada ilk ışıklandırılan Cadde olan Kurtuluş Caddesi, dünyanın ilk mağara kilisesi olan ve aynı zamanda Hristiyanlık kavramının ilk kullanıldığı kilise olan St. Piyer Kilisesi, eser zenginliği yönünden dünyanın en büyük ikinci Mozaik Müzesi ilimizde bulunuyor.

Nesli koruma altında olan caretta caretta ların ve yeşil kaplumbağa türü deniz kaplumbağalarının üreme alanı, diğer taraftan dünyanın en uzun sahillerinden olan Samandağ sahili ve Asi Nehri kıyısında yetişen dünyanın en iyi ney kamışları hep ilimizde.

Hatay 1500-2000 yıllık yemeklerinin tariflerini değiştirmeden günümüze intikal ettirdiği zengin mutfağı; barış ve huzur sevginin bir arada olduğu medeniyetlerin buluştuğu Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın da Marka Kent ilan ettiği 15 kentten biri.

Hatay’ın Turizm potansiyeli son derece zengin, çünkü yörenin turizm potansiyelini besleyen kültürü ve kültürel değerleri alabildiğine yoğun ve geniş. Tarihte sözü edilen 23 medeniyetinin 13’ünün izlerini bu bölgede görmek mümkün. Bu da Hatay Medeniyetler yönünden çok köklü çok zengin bir potansiyele sahip olduğunu gösteriyor. Anlatmakla bitiremeyeceğimiz zenginlikleri hakkında bir bilgi bağlamında hazırlanan bu eki ilgilenenlerin faydalanacağı bir çalışma olarak beğeninize sunuyoruz.”

Şimdi ise Hatayı görmek için 50 sebep

Hatay’ı görmeniz için onlarca neden sayabilirsiniz. Zor kısmı nereden başlayacağınızı karar vermektir.

Öncelikle Hatay’ın yüzyıllar öncesinden insanların verilmiş bir medeniyet ve hoşgörü dersi gibi olduğunu belirtmemiz gerekir.  Bu şehirde üç büyük dinin ibadethaneleri birbirleriyle yan yana duruyor.

Hristiyanların ilk Kilisesi de Anadolu’nun ilk Camisi de 1700’lerden kalan bir Musevi havrası da buradadır.  Ve işte Hatay görmek için 50 sebep…

Muhteşem Doğa Harbiye Şelaleleri, Samandağ Plajı, Arsuz Plajı, Kaplıcalar Asi Nehri Amanos Dağları, Tarihi Zenginlik, Üç Dinin İbadethaneleri Habibi Neccar Camii Ulu Camii St. Piyer Kilisesi, Katolik Kilisesi, Ortodoks Kilisesi, Musevi Havrası Beyazıt Bestami Türbesi, Sarı Selim Camii, Çok Kültürlülük, Vakıflı Köyü, İskenderun, İskenderun Limanı Ve Sahili Tarihi Ve Kültürel Değerler, St. Simon Manastırı, Payas Kalesi, Titus Tüneli, Beşikli Mağara, Antakya Kalesi Ve Surları, Bakras Kalesi, Kozkalesi, Cin Kulesi, Sarıseki İmma Kalesi, Hıdırbey Asırlık Çınar Ağacı, Sokullu Külliyesi Barlaam Manastırı Tell Atçana Höyüğü, Kanuni Sultan Süleyman Kervansarayı, İsos Harabeleri, Uzun Çarşı, Kurşunluhan, Yöresel Yemekler, Hatay Künefesi, Tepsi Kebabı, Hatay Kahvaltısı, Mozaikler, Hatay Arkeoloji Müzesi, Mimari İzler, Antakya Evleri Geleneksel El Sanatları, Doğal Ürünler.

Samandağ Belediye işçilerinin Disk Genel iş Hatay Şube yönetim kurulu adına açıklama yapan Fatma Dadük, şunları söyledi… “Güvercinimizin kanadını kırdılar. Yüzlerce ölü milyonlarca yaralı yüreğimiz var. Sözün bitiği yerdeyiz. Hepimizin başı sağ olsun. Ülkemizin her geçen gün içine çekilmeye çalışıldığı şiddet ve kaos giderek tırmanırken, . güvenlik zafiyeti yok diyerek işin içinden sıyrılabileceğini zanneden sırıtan suratları görmek istemiyoruz. Her güne yüreklerimizi yakan yeni patlama, çatışma ve ölüm haberleri ile uyanmak istemiyoruz. Türkiye halkları demokrasi, barış, özgürlük ve kardeşlik istiyor”  dedi. Dadük, “bu şiddet üreten, baskı üreten, toplum üzerinde terör estiren, işçisini emekçisini yok sayan, IŞID’e tırlar ile silah yollayan, ülkemizi cihatçı örgütlerin yatağı haline getiren, madencileri Soma’da Karabük’te   madene gömen, Maraş’ta, Sivas’ta , Reyhanlı’ da ve daha bir çok yerde onlarca yüzlerce canların katledildiğine işaret etti.

Kadınları cinayetlere, dereleri tarım arazilerini doğa katillerine teslim eden, bu zihniyeti ; gerici yönetimi kabul etmiyoruz. Değerli arkadaşlar içinden geçtiğimiz süreç bir şeyleri daha güzel daha gerçekçi yapmamızı gerektiğini dayatıyor. Yanı başımızda   insanların birbirini kestiği, boğazladığı bir coğrafyada bütün farklılıklarımızla birlikte, bir arada durmak, gerçek kardeşliğin ve eşit yurttaşlığın sesi, soluğu olmak hepimiz ortak hedefidir. Barış içinde Müslüman’ın Müslüman ,Yahudi’nin Yahudi ,hiristiyanın hiristiyan gibi özgürce nefes aldığı, kadınların, gençlerin kendi kimlikleriyle yaşamın her alanında var olduğu; çevrenin-doğanın korunduğu bir gelecek istiyorsak bunun yolu da Barışçıl birlikte yaşam-birlikte yönetim modellerinin inşasından geçer. Saflarımızı sıklaştırmalı barışı demokrasiyi ,İnsanın doğuştan kazandığı haklar olan Düşünce özgürlüğü, can mal güvenliği, örgütlenme özgürlüğü yaşam hakkı gibi değerlere sahip çıkmalıyız. el –ele, gönül –gönüle hep beraber olmak zorundayız. Birlik dirlik zamanıdır. Kin ve nefretten beslenenlere karşı barış ve kardeşlik talebini daha ısrarlı bir şekilde sahiplenmek, tüm baskılara rağmen savaşa karşı barışı daha cesurca dile getirmekten başka çıkar yol yoktur. Mücadelemizi daha da yükseltmek zorundayız. Sevginin, huzurun, barışın ve insanca bir yaşamın yeşermesi için sesimizi daha da yükselteceğiz. Birlikte güçlenmek dileği ile inadına BARIŞ İNADINA KARDEŞLİK “ifadelerine yer verdiler.