Gün geçmiyor ki gencecik bir fidanımızın intihar olayını duymadan geçirelim.
Gençlerimize neler oluyor…
Burada herkese neler düşüyor?
Fark edilmeyecek, bilinmeyecek gibi değil.Aslında tek yapmamız gereken
gerek çocuklarımızın gerek arkadaşlarımızın davranışlarında en ufak bir farklılık gördüğümüzde buna duyarsız kalmamak.Tabi burada aileden tutun da arkadaş çevresi, öğretmenleri de dahil herkese sorumluluk düşüyor.

Bu sorumluluk da etrafımızdaki insanlara karşı duyarsız kalmamak.
Tabi burada psikolojik desteğe erişimi kolaylaştırmak kısmen de olsa çözümün bir parçası olabilir. Mesela okullara ,dershanelere öğrencilerin yararlanabilmesi için psikolojik destek, danışmanlık alabileceği bir uzman bulundurma zorunluluğu getirilebilir. Danışmanlık ya da destek alan öğrencilerin aileleri ile irtibata geçilerek sorunun çözümü noktasında ailelerinde sorumluluklarının artırılması ve katkı vermeleri sağlanmalıdır.
Sonuç olarak uçurumun kenarına gelmiş bir can için ona uzatabileceğimiz bir elimiz olsun istiyorsak arkadaşımıza, kardeşimize, evlatlarımıza, annemize, babamıza karşı daha duyarlı olup onlara karşı farklılığını arttırmalıyız.