Serpil Korkmaz

Her yıl 24 Temmuz’da gazeteciler bir araya gelir, meslektaşlarını kutlar,  anıları tazeler ve basının demokrasideki vazgeçilmez rolünü bir kez daha hatırlar. Ancak bu tarih, yalnızca bir kutlama günü değildir. 24 Temmuz, aynı zamanda özgür habercilik adına verilen mücadelenin simgesi ve basın tarihimizin en önemli dönüm noktalarından biridir.

1908 yılında II. Meşrutiyet’in ilanıyla birlikte İstanbul’da yayımlanan gazetelerin sansür memurlarını matbaalarına almama kararı, Türk basın tarihinde yeni bir dönemin kapısını araladı. Gazeteler ilk kez devlet sansürüne gönderilmeden yayımlandı. O gün atılan cesur adım, yalnızca gazetecilerin değil, toplumun haber alma hakkının da kazanımı oldu.

Bu nedenle 24 Temmuz uzun yıllar “Basın Bayramı” olarak kutlandı. Ancak 1971 yılında, basın üzerindeki yeniden artan baskılar nedeniyle Türkiye Gazeteciler Cemiyeti önemli bir karar aldı ve bu günün adını “Basın Özgürlüğü İçin Mücadele Günü” olarak değiştirdi. Çünkü özgür olmayan bir ortamda “bayram” kelimesinin anlamını yitirdiği düşünülüyordu.

Aradan geçen yıllar gösterdi ki basın özgürlüğü, bir kez kazanılıp sonsuza kadar korunan bir hak değildir. Demokrasiyle birlikte güçlenir, baskılarla birlikte zayıflar. Bu nedenle özgür basın, her dönemde korunması gereken ortak bir toplumsal değerdir.

Gazetecilik; yalnızca haber yazmak, fotoğraf çekmek ya da ekran karşısında bilgi aktarmak değildir. Gazetecilik, gerçeğin peşinden gitme cesaretidir. Kamu adına soru sormaktır. Sessizlerin sesi olmak, haksızlıkları görünür kılmak ve toplumun ortak vicdanına ayna tutmaktır. Bu sorumluluk ise ancak bağımsızlık ve özgürlük ortamında hakkıyla yerine getirilebilir.

Özellikle dijital çağda bilgiye ulaşmak hiç olmadığı kadar kolay görünse de doğru bilgiye ulaşmak her geçen gün daha da zorlaşıyor. Sosyal medyada hızla yayılan doğrulanmamış içerikler, dezenformasyon ve bilgi kirliliği, güvenilir gazeteciliğin değerini artırıyor. Bu nedenle bugün gazetecilere düşen görev sadece haberi ilk veren olmak değil; doğruyu araştıran, teyit eden ve kamuoyuna güvenilir bilgi sunan olmak zorundadır.

Yerel basın ise bu mücadelenin en önemli aktörlerinden biridir. Ulusal gündemin gölgesinde kalan şehirlerin sesi olan yerel gazeteler; bulundukları kentin hafızasını oluşturur, sorunlarını gündeme taşır ve çözüm süreçlerine katkı sunar. Hatay gibi büyük acılar yaşamış ve yeniden ayağa kalkmaya çalışan şehirlerde yerel basının sorumluluğu çok daha büyüktür. Çünkü doğru bilgi, toplumsal dayanışmanın ve yeniden inşa sürecinin en güçlü yapı taşlarından biridir.

Bugün gazeteciler için en büyük ödül; özgürce haber yapabilmek, meslek ilkelerinden ödün vermeden kamuoyunu bilgilendirebilmek ve toplumun güvenini kazanabilmektir. Basın özgürlüğü sadece gazetecilerin talebi değil, her vatandaşın haber alma hakkının güvencesidir.

24 Temmuz bize geçmişte kazanılan hakları hatırlatırken, geleceğe dair de önemli bir sorumluluk yüklemektedir. Daha güçlü demokrasi, daha şeffaf yönetim ve daha bilinçli bir toplum için özgür basına her zamankinden daha fazla ihtiyaç vardır.

Bu vesileyle; kalemini doğruluktan yana kullanan, kamu yararını her şeyin üzerinde tutan, zorlu koşullara rağmen meslek onuruyla görev yapan tüm basın emekçilerinin 24 Temmuz Basın Özgürlüğü İçin Mücadele Günü’nü kutluyor; görevleri başında hayatını kaybeden gazetecileri saygı ve rahmetle anıyoruz.

Özgür basın, güçlü demokrasi demektir. Güçlü demokrasi ise doğru bilgiye ulaşabilen bilinçli toplumlarla mümkündür.