Gençlerle olmak bana hep şunu hatırlatıyor: Gelecek aslında bugünün içinde saklı. Onların merakı, cesareti ve enerjisi bana her gün yeniden umut veriyor. İşte bu köşede, “Farkında mıyız?” sorusuyla birlikte durup bakacağız; bazen gündelik hayatın küçük ayrıntılarına, bazen de toplumun büyük meselelerine.

Bu köşe, sadece benim değil; sizin düşüncelerinizle, sorularınızla, fark ettiklerinizle de büyüyecek. Çünkü inanıyorum ki küçük bir farkındalık, büyük değişimlerin başlangıcı olabilir.
Gelelim Farkında mıyız? köşemize… Ben özel günleri sadece bir gün değil hergün hatırlayanlardanım. O yüzden bu yazımda 2 Nisan Dünya Otizm Farkındalık Günü üzerine paylaşımlarım olacak. O halde başlayalım:
Nisan ayı denince aklımıza 2 Nisan gelir, neden mi? Dünya Otizm Farkındalık Günü. Hepimizin bildiği ama çoğu zaman üzerinde yeterince düşünmediği bir konu: otizm. Otizm, farklılıkların en güzel hali aslında. Dünyayı başka bir gözle görmek, başka bir dille anlatmak… Ve bizler, çoğu zaman bu farklılıkların değerini fark etmeyi unutuyoruz.

27 yıldır gençlerle iç içe olan biri olarak şunu söyleyebilirim: her birey eşsizdir. Otizmli gençler de bu eşsizliğin en güçlü örneklerinden. Onların dünyasına kulak verdiğimizde, bize öğretecekleri çok şey olduğunu görüyoruz. Sabır, içtenlik, saf bir bakış açısı… Hepsi bize yaşamın başka bir yüzünü gösteriyor.
Bu özel günde, kendimize şu soruyu sormamız gerekiyor: Farkında mıyız? Otizmli bireylerin hayatın içinde görünür olmasına, eğitimde, işte, sosyal yaşamda eşit fırsatlar bulmasına gerçekten destek oluyor muyuz? Yoksa farkındalık sadece bir günle sınırlı mı kalıyor?

Otizm, bir eksiklik değil; farklı bir yolculuk. Bizim görevimiz ise o yolculuğa eşlik etmek, yollarını kolaylaştırmak, onların da hayatın her alanında var olabilmesini sağlamak. Çünkü toplum, ancak tüm renkleriyle güzeldir.

Sonuç olarak her yazımda birlikte bir pencere açacağız. Bazen küçük bir ayrıntı, bazen büyük bir mesele… Ama her defasında kendimize aynı soruyu soracağız: Farkında mıyız?

Bir sonraki yazımda yeniden buluşmak dileğiyle. Sevgiyle Kalın…